بعد از 17 سال می دیدمش. تمام این مدت رو خارج از کشور زندگی کرده بود. تنها تفاوتی که با 17 سال پیشش کرده بود این بود که حسابی تپل شده بود.موهای خرماییش تک و توک سفید شده بود، پوست صورتش هیچ نشانی از گذر این همه زمان نداشت و درست مثل همون زمانی که 23و24 ساله بود ، صاف و شفاف بود.14 سال پیش ازدواج کرده بود و حالا یه دختر 10 ساله داشت. علاوه بر اداره یک زندگی مشترک بیشتر این 17 سال رو به درس خوندن و کار کردن گذرونده بود.
علی رغم کار زیاد به نحو تعجب برانگیزی آروم بود . یه آرامش عمیق.
ازش پرسیدم که چرا اینقدر تپل شدی ؟
خندید و گفت : "دلیل خاصی نداره ، حالا چرا اینجا همه اینقدر لاغر شدن ؟! از وقتی اومدم هر مهمونی ای دعوت شدم ، هر چی زن و دختر دیدم مثل نی قلیون بودن و همه هی بهم گفتن وای چقدر چاق شدی !!! چشونه این ملت ؟! توی مهمونی ها خیلی اگه هنر کنن فقط سالاد می خورن ! من نمی دونم صاحب خونه اونهمه غذا رو واسه کی می پزه پس ؟! "
گفتم :"آره. اینجا یه چند سالیه که همه بدجوری درگیر اینجور مسائلن. همه می خوان با هر زوری شده خودشونو لاغر کنن...."
با تعجب گفت :"هر جا رفتم بین خانوما صحبت از رژیم بود ! حالم بهم خورد از بس هر چی خواستم بذارم دهنم کالریشو واسم محاسبه کردن ! یه چیزایی می گفتن آدم شاخ در میاورد ! قرص چربی سوز و بای پس معده و این حرفا ! این 17و18 سال که اینجا نبودم انگار خیلی چیزا عوض شده ، انگار ما خیلی عقب موندیم ! "
بعد زد زیر خنده . و از ته دل خندید .
ازش پرسیدم اونور از این خبرا نیست ،نه ؟
گفت :"نه بابا ، اینجور کارا فقط مال هنرپیشه ها و خواننده ها و مدل هاست ، اونا مرتب خودشونو دستکاری می کنن ، چون بالاخره حرفه اشون ایجاب می کنه که مراقب اندامشون باشن . مردم عادی زندگیشونو می کنن ، اینقدر درگیر و بند ظواهر نیستن..."
پیش از این هم این مطلب رو از خیلی از دوستان و اقوام که خارج از کشور زندگی می کنن شنیده بودم که هیچ جای دنیا مثل ایران اینقدر تب لاغری و توجه به ظاهر شایع نیست.
دور و برمو که نگاه می کنم خیلی کمند خانومایی که طی این چند سال اخیر بالاخره یه تغییری در خودشون ایجاد نکرده باشن (از جراحی زیبایی بینی تا تزریق گونه و پروتز سینه و ...دیگه کم کمش تتو ابرو و .....)
متاسفانه خیلی وقتا هم نتایج این جور اعمال برعکس از آب در میاد و نه تنها به زیبایی افراد کمکی نمی کنه ، بلکه چهر اشونو مصنوعی جلوه می ده.
اینکه آدم ها به خصوص خانم ها فکر حفظ زیباییشون باشن هیچ اشکالی نداره ، خیلیم خوبه . اما به نظرم اینجا چند نکته قابل توجهه :
اول اینکه حفظ زیبایی و تناسب اندام تبدیل به یه نگرانی نشه . یعنی جوری نشه که هر چیزی رو با عذاب بخوری خودتو تو دام استرس بندازی و نصف لحظات عمرت به محاسبه کالری دریافتی بگذره و نصف دیگه اش روی ترازو !
دوم اینکه با چه روشی زیباییمونو حفظ کنیم ؟ آیا حاضریم حداقل 3 ساعت در هفته رو به ورزش بگذرونیم و در کنار حفظ تناسب اندام مراقب سلامت بدنمون هم باشیم؟
سوم اینکه جایگاه "توجه به ظاهر" کجای زندگی ماست و اهمیت واقعی اون چقدره ؟
چهارم اینکه واقعا نتیجه کارایی که می کنیم به زیباییمون اضافه می کنه ؟
پنجم اینکه فکر می کنی کجای این هرم قرار گرفتی ؟
"هرم مازلو"
